Dezynfekcja kurnika

Przed wstawieniem nowego stada kurcząt do kurnika bardzo ważne jest konsekwentne realizowanie programu oczyszczania i dezynfekcji.

Program ten ma na celu zmniejszenie zagrożenia infekcją poprzez redukcję w środowisku licznych drobnoustrojów, poniżej pewnego bezpiecznego poziomu. Zanim jednak po odtransportowaniu ptaków z fermy przystąpimy do mycia, powinniśmy dokonać zabiegu dezynsekcji obiektu, w którym wystąpiły problemy z owadami biegającymi, takimi jak karaluchy czy czarne chrząszcze ściółkowe. Należy opryskiwać miejsca bytowania i wędrówek owadów, a więc ściany na wysokości
1 metra, okolice rur hydraulicznych (jeśli takie występują) oraz wszelkie szczeliny i szpary. Zabieg należy wykonać nie później niż do 2 godzin po odtransportowaniu zwierząt do uboju (porą zimową do 1 godziny).

Prawidłowo przeprowadzoną dezynfekcję można umownie podzielić na cztery zasadnicze etapy:

1. Usuwanie brudu i kurzu, które polega na wyniesieniu przenośnego sprzętu z budynku, usunięciu nawozu, ściółki i resztek paszy, oczyszczeniu obiektu z pajęczyn, kurzu, i innych zanieczyszczeń.

2. Oczyszczanie sieci doprowadzającej wodę pitną. Złogi zalegające w rurach wodociągowych
i przewodach doprowadzających wodę do poideł takie jak kamień wodny, glony, grzyby, bakterie, wpływają na pogorszenie jakości wody z własnego ujęcia lub pozyskiwanej z wodociągu publicznego. Woda taka może stanowić źródło infekcji oraz przyczyniać się do mniej efektywnego wykorzystania składników witaminowych, mineralnych, leczniczych zawartych w paszy, premiksach i lekach weterynaryjnych. W celu przywrócenia właściwego stanu higienicznego sieci wodociągowej i poideł na fermie, należy w odpowiednich terminach przeprowadzać ich mycie i dezynfekcję odpowiednimi preparatami (np. Cid 2000,CID Clean, TORNAX S, Agrocid Super). Najlepiej preparatami kwaśnymi, zawierającymi inhibitory nie dopuszczające do powstawania korozji o dobrych właściwościach usuwania tłuszczów i białek .Zabieg ten polega na przepompowaniu przez sieć wodociągową i poidła roztworu dezynfekującego, mającego własności rozpuszczania osadów mineralnych i organicznych, nie niszcząc przy tym mytych i dezynfekowanych powierzchni. Po oczyszczeniu i dezynfekcji roztwór myjąco-dezynfekujący należy usunąć z przewodów i poideł. Następnie przepłukać wodą pitną do zaniku charakterystycznego odczynu.

3. Oczyszczanie “na mokro” Polega na namoczeniu i ręcznym myciu powierzchni sprzętów, na których zebrał się brud, a następnie starannym zmyciu do strumieniem wody pod ciśnieniem. Należy pamiętać przy tym, aby w przypadku stosowania myjek ciśnieniowych, nie przekraczać ciśnienia 30 atmosfer i stosować zimną wodę. Aby zwiększyć efektywność mycia należy stosować odpowiednie preparaty mające właściwości silnego zmniejszania napięcia powierzchniowego i odtłuszczania. Dobrze jeżeli posiada właściwości dezynfekcyjne i nie powoduje korozji oraz nie wchodzi w reakcje chemiczne z mytymi powierzchniami. Stosowanie tzw. mycia pianowego, polega na mechanicznym naniesieniu aktywnej piany ( za pomocą specjalnych urządzeń do wytwarzania piany) na myte powierzchnie i spłukaniu jej po określonym przez producenta czasie. Daje takie postępowanie bardzo dobre efekty, przy znacznej oszczędności wody, jak i preparatów myjących. Umożliwia również rezygnację z używania myjek ciśnieniowych. Ważne jest również zachowanie właściwej kolejności nanoszenia piany (od dołu do góry) i jej spłukiwaniu (od góry do dołu i od tyłu do przodu ku wyjściu). Po spłukaniu mytej powierzchni należy pozostawić ją do wyschnięcia. Polecane są Bio Gel, Virocid, DM Cid, Tornax S, Rapicid. Jest to istotne, ponieważ w trakcie wysychania ginie wiele drobnoustrojów. Ponadto sucha powierzchnia nie zmienia stężenia nanoszonych środków dezynfekcyjnych.

4. Dezynfekcja zasadnicza stanowi ona końcowy etap, eliminując wszelkie wirusy, bakterie, grzyby, pleśnie, glony i wiele innych chorobotwórczych organizmów, stanowiących zagrożenie dla zdrowia zwierząt. Jest ostatnim etapem i niejako ukoronowaniem działań mających na celu kompletną degradację zarazków w środowisku w którym będą przebywać zwierzęta. Prawidłowa a przed wszystkim skuteczna dezynfekcja nie jest jednak możliwa bez poprzedzających ją czynności wstępnych. poprzez zamgławianie płynem dezynfekcyjnym (np. Virocid, Ecocid, Cid 20, Kick Start, Rapicid, Io Cid) dokonujemy końcowej dezynfekcji całego pomieszczenia, w tym miejsc trudno dostępnych. Stosowania w tej metodzie “zimna para” w postaci mgły osiada równomiernie, cienką warstwą na wszelkich powierzchniach. Mgłę uzyskuje się przy pomocy specjalnych urządzeń, mających zdolność rozproszenia (dyspersji) cieczy w powietrzu do kropel mniejszych niż 40 mikronów i przenoszenia ich na stosunkowo duże odległości (przeciętny kurnik ma 100 m długości). Najbardziej rozpowszechnioną metodą aplikacji środków dezynfekcyjnych jest metoda zraszania powierzchni. Przy tej metodzie, konieczne jest doprowadzenie powierzchni po myciu do stanu suchego. Należy bezwzględnie przestrzegać właściwego roztworu roboczego, oraz zużycia na jednostkę powierzchni, a także prawidłowej kolejności zraszania (od wnętrza budynku ku wyjściu i od góry do dołu. Najpierw sufit a następnie posadzka) nie zapominając o konieczności dezynfekcji kanałów wentylacyjnych itp. Obiekt uznany za zdezynfekowany powinien być dostępny wyłącznie dla osób związanych z produkcją po spełnieniu przez te osoby stosownych procedur.

Konieczność stosowania dodatkowych środków zapobiegawczych wynika z łatwości z jaką zarazki przenoszą się z obszarów zainfekowanych na tereny wolne od chorób. Czynnikami – wektorami przenoszącymi zarazki są ludzie, chore i zakażone zwierzęta, w tym ptaki, gryzonie, bezobjawowi nosiciele, owady, sprzęt, opakowania, środki transportu itp. Z tego powodu należy zwrócić szczególną uwagę na następujące środki ostrożności:

- zabronić osobom z zewnątrz a zwłaszcza mającym kontakt z ptakami,

wchodzenia na teren fermy bez odpowiedniej odzieży i obuwia ochronnego.

- przed każdym wejściem musi znajdować się pojemnik z odpowiednim

płynem do dezynfekcji obuwia , jak również powinna być możliwość dezynfekcji rąk.

- na teren fermy mogą wjeżdżać wyłącznie autoryzowane pojazdy, po uprzedniej dezynfekcji.

- w bramach wjazdowych należy urządzić niecki dezynfekcyjne lub wyłożyć maty nasączone dezynfekantem, pamiętając o tym że długość mat lub niecek musi być większa niż obwód największego koła pojazdu, który może przejeżdżać.

- pasze lub komponenty i dodatki paszowe dostarczane na fermę powinny mieć atesty zdrowotne, odpowiadające danej partii. oraz przechowywane w odpowiednich warunkach ( zwłaszcza chodzi o zapewnienie prawidłowej wilgotności).

Wiele czynników decyduje o końcowym sukcesie w produkcji brojlerów kurzych. Jednym z nich jest odpowiednie żywienie ptaków. Pasza odpowiednia do potrzeb ptaków, skorelowana z wiekiem i fizjologią, wolna od elementów szkodliwych i toksycznych, dopasowana strukturą, podawana w małych porcjach na początku.